គួរនាំចូលទំនិញប៉ុន្មាន៖ មិនអស់ស្តុក មិនសល់ស្តុកកកស្ទះ
ថ្ងៃសៅរ៍ អតិថិជនចូលមកសួររកភេសជ្ជៈកំប៉ុង — ទំនិញលក់ដាច់ជាងគេក្នុងហាង — តែធ្នើទទេតាំងពីថ្ងៃត្រង់មកម្ល៉េះ។ ចំណែកឯនៅជ្រុងខាងក្នុង មានសាប៊ូកក់សក់បីកេសដែលនាំចូលតាំងពីខែមុន នៅមិនទាន់បានបើក។ បញ្ហាទាំងពីរនេះមានមូលហេតុតែមួយ៖ នាំចូលទំនិញតាមអារម្មណ៍។ ទំនិញលក់ដាច់នាំចូលខ្វះ ទំនិញលក់យឺតនាំចូលលើស ហើយដើមទុនក៏ជាប់នៅខុសកន្លែង។
អត្ថបទនេះណែនាំវិធីគណនាសាមញ្ញ ដែលអាចធ្វើបានក្នុងសៀវភៅ ឬតារាង Excel៖ ពេលណាត្រូវបញ្ជាទិញ បញ្ជាទិញប៉ុន្មាន និងកែតម្រូវយ៉ាងណាពេលដល់រដូវបុណ្យ ឬអ្នកផ្គត់ផ្គង់ដឹកយឺត។
នាំចូលខុស ខាតលុយតាមពីរបែប
អស់ស្តុក ខាតច្រើនជាងចំនួនទំនិញដែលមិនបានលក់។ ឧទាហរណ៍ ហាងលក់ភេសជ្ជៈ ៣៦ កំប៉ុងក្នុងមួយថ្ងៃ អស់ស្តុកមួយថ្ងៃកន្លះ គឺបាត់ ៥៤ កំប៉ុង។ ប៉ុន្តែអតិថិជនដែលចូលមកទិញភេសជ្ជៈ ច្រើនតែទិញនំ ទឹកកក មីកញ្ចប់ថែមទៀត — គ្មានភេសជ្ជៈ ពួកគេទៅហាងជិតខាង ហើយទិញទាំងកន្ត្រក។ អស់ស្តុកពីរបីដង អតិថិជនប្រចាំក៏ទម្លាប់ទៅកន្លែងផ្សេង។
ស្តុកកកស្ទះ ស្ងាត់ជាង។ សាប៊ូកក់សក់ ១២០ ដប តម្លៃដើម ២ ដុល្លារ គឺ ២៤០ ដុល្លារ (ប្រហែល ៩៦០,០០០ រៀល តាមអត្រាប្តូរប្រាក់ ៤,០០០) នៅស្ងៀមលើធ្នើ។ បើមួយថ្ងៃលក់បានតែ ១.៥ ដប ទំនិញនោះត្រូវការ ៨០ ថ្ងៃទើបលក់អស់ — ជិតបីខែដែលដើមទុនមិនអាចវិលជុំបាន មិនទាន់គិតធូលី ជិតផុតកំណត់ និងកន្លែងដែលទំនិញលក់ដាច់គួរតែបានដាក់។
គោលដៅមិនមែនឲ្យស្តុកពេញជានិច្ចទេ គឺ គ្រប់គ្រាន់លក់រហូតដល់ទំនិញលើកក្រោយមកដល់ បូកស្តុកបម្រុងបន្តិច។
ជំហាន ១៖ ដឹងថាទំនិញនីមួយៗលក់បានប៉ុន្មានក្នុងមួយថ្ងៃ
ការគណនាទាំងអស់ខាងក្រោមចាប់ផ្តើមពី ចំនួនលក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ របស់ទំនិញនីមួយៗ។ របៀបយក៖
- បូកចំនួនលក់ ៤ សប្តាហ៍ចុងក្រោយ ចែកនឹង ២៨។ ខ្លីជាងនេះ ថ្ងៃដែលភ្ញៀវច្រើនមួយថ្ងៃអាចធ្វើឲ្យលេខខុស វែងជាងនេះ មិនទាន់ការប្រែប្រួល។
- ដកថ្ងៃមិនធម្មតាចេញ៖ ថ្ងៃបុណ្យ ឬថ្ងៃដែលមានអតិថិជនទិញដុំម្តង ១០ កេស។
- មិនចាំបាច់ធ្វើគ្រប់ទំនិញទេ។ ចាប់ផ្តើមពីទំនិញលក់ដាច់ជាងគេ ២០–៣០ មុខ — ជាធម្មតាវាជាផ្នែកធំនៃចំណូល។
ឧទាហរណ៍ មីនីម៉ាតមួយនៅសៀមរាប ៤ សប្តាហ៍ចុងក្រោយ៖
| ទំនិញ | លក់ក្នុង ២៨ ថ្ងៃ | មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ |
|---|---|---|
| ភេសជ្ជៈកំប៉ុង | ១,០០៨ កំប៉ុង | ៣៦ កំប៉ុង |
| ប្រេងឆា ១ លីត្រ | ២២៤ ដប | ៨ ដប |
| សាប៊ូកក់សក់ | ៤២ ដប | ១.៥ ដប |
ជំហាន ២៖ កម្រិតនាំចូលវិញ — ពេលណាត្រូវបញ្ជាទិញ
អត្ថបទ លេខ ៥ ដែលម្ចាស់ហាងគួរមើលរាល់ថ្ងៃ បានណែនាំរូបមន្តនេះរួចហើយ៖
កម្រិតនាំចូលវិញ = លក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ × ចំនួនថ្ងៃរង់ចាំទំនិញ + ស្តុកបម្រុង
- ចំនួនថ្ងៃរង់ចាំទំនិញ៖ ចាប់ពីពេលអ្នកទូរស័ព្ទបញ្ជាទិញ ដល់ពេលទំនិញឡើងធ្នើ — គិតតាមការពិត មិនមែនតាមការសន្យារបស់អ្នកផ្គត់ផ្គង់ទេ។
- ស្តុកបម្រុង៖ ផ្នែកការពារសម្រាប់ថ្ងៃលក់ច្រើនជាងធម្មតា ឬទំនិញមកយឺត។ វិធីងាយបំផុត៖ ចំនួនថ្ងៃយឺតបំផុតដែលធ្លាប់ជួប × លក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ។
នៅពេលស្តុកទំនិញមួយ ធ្លាក់ដល់កម្រិតនាំចូលវិញ ត្រូវបញ្ជាទិញនៅថ្ងៃនោះតែម្តង។
| ទំនិញ | មធ្យម/ថ្ងៃ | ថ្ងៃរង់ចាំ | ស្តុកបម្រុង | កម្រិតនាំចូលវិញ |
|---|---|---|---|---|
| ភេសជ្ជៈកំប៉ុង | ៣៦ | ៣ ថ្ងៃ | ២ ថ្ងៃ = ៧២ កំប៉ុង | ៣៦ × ៣ + ៧២ = ១៨០ កំប៉ុង |
| ប្រេងឆា ១ លីត្រ | ៨ | ២ ថ្ងៃ | ១ ថ្ងៃ = ៨ ដប | ៨ × ២ + ៨ = ២៤ ដប |
| សាប៊ូកក់សក់ | ១.៥ | ៧ ថ្ងៃ (ដឹកពីភ្នំពេញ) | ៣ ថ្ងៃ ≈ ៥ ដប | ១.៥ × ៧ + ៥ ≈ ១៦ ដប |
សូមកត់សម្គាល់សាប៊ូកក់សក់៖ លក់យឺត ប៉ុន្តែរង់ចាំទំនិញយូរ ដូច្នេះកម្រិតនាំចូលវិញមិនតូចទេ។ ទំនិញលក់យឺតដែលភ្លេចគិតថ្ងៃរង់ចាំ គឺជាទំនិញដែលអស់ស្តុកដោយមិនដឹងខ្លួនជាងគេ។
សរសេរកម្រិតនាំចូលវិញលើស្លាកបិទធ្នើ ឬក្នុងជួរឈរមួយនៃតារាង។ បុគ្គលិកដែលពិនិត្យធ្នើគ្រាន់តែប្រៀបធៀប៖ នៅសល់តិចជាងលេខលើស្លាក គឺរាយការណ៍។
ជំហាន ៣៖ បញ្ជាទិញប៉ុន្មានទើបគ្រប់
ដឹងពេលបញ្ជាទិញហើយ សំណួរបន្ទាប់គឺបញ្ជាទិញប៉ុន្មាន។ បើហាងបញ្ជាទិញតាមកាលវិភាគ (ឧ. សប្តាហ៍ម្តងពីអ្នកផ្គត់ផ្គង់ដដែល)៖
ចំនួនត្រូវបញ្ជាទិញ = លក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ × (ចំនួនថ្ងៃដល់ការបញ្ជាទិញលើកក្រោយ + ចំនួនថ្ងៃរង់ចាំ) + ស្តុកបម្រុង − ស្តុកបច្ចុប្បន្ន
ឧទាហរណ៍ភេសជ្ជៈ៖ ថ្ងៃនេះរាប់ឃើញនៅសល់ ១៥០ កំប៉ុង បញ្ជាទិញសប្តាហ៍ម្តង ទំនិញមកដល់ក្រោយ ៣ ថ្ងៃ។
- ត្រូវការ៖ ៣៦ × (៧ + ៣) + ៧២ = ៣៦០ + ៧២ = ៤៣២ កំប៉ុង
- ដកស្តុកបច្ចុប្បន្ន៖ ៤៣២ − ១៥០ = ២៨២ កំប៉ុង
- អ្នកផ្គត់ផ្គង់លក់ជាកេស ២៤ កំប៉ុង៖ ២៨២ ÷ ២៤ = ១១.៧៥ → បញ្ជាទិញ ១២ កេស (២៨៨ កំប៉ុង)។
ពិនិត្យឡើងវិញ៖ ៣ ថ្ងៃរង់ចាំ លក់អស់ ១០៨ កំប៉ុង នៅសល់ ៤២ កំប៉ុងពេលទំនិញមកដល់ បូក ២៨៨ កំប៉ុង ទៅជា ៣៣០ កំប៉ុង គ្រប់លក់ជាង ៩ ថ្ងៃ — គឺគ្រប់រហូតដល់ទំនិញលើកក្រោយមកដល់ (៧ ថ្ងៃទៀត) ហើយនៅមានស្តុកបម្រុង។
ពេលបង្គត់តាមកេស ការ៉ុង ឬបាវ៖ ទំនិញលក់លឿនបង្គត់ឡើង ទំនិញលក់យឺតគួរពិចារណាបង្គត់ចុះ — លើសភេសជ្ជៈមួយកេស ១ ថ្ងៃលក់អស់ លើសសាប៊ូកក់សក់មួយកេស ច្រើនខែ។
ទំនិញតាមរដូវ៖ បុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ ភ្ជុំបិណ្ឌ ចុងឆ្នាំ
រូបមន្តខាងលើប្រើចំនួនលក់ ៤ សប្តាហ៍ចុងក្រោយ ដូច្នេះវា មិនដឹង ជាមុនថារដូវបុណ្យជិតមកដល់ទេ។ មុនបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ (ខែមេសា) បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ (ខែកញ្ញា–តុលា) ឬរដូវចុងឆ្នាំ ត្រូវកែដោយដៃ៖
- យកចំនួនលក់រយៈពេលដូចគ្នាឆ្នាំមុន ជំនួស ៤ សប្តាហ៍ចុងក្រោយ។ បើសប្តាហ៍មុនចូលឆ្នាំឆ្នាំមុន ភេសជ្ជៈលក់បាន ៣ ដងនៃថ្ងៃធម្មតា ប្រើ ៣៦ × ៣ = ១០៨ កំប៉ុង/ថ្ងៃ សម្រាប់សប្តាហ៍នោះ។
- បន្ថែមថ្ងៃរង់ចាំ។ រដូវបុណ្យ អ្នកផ្គត់ផ្គង់ក៏រវល់ ឡានឈប់ ដឹកយឺត។ ថ្ងៃរង់ចាំ ៣ ថ្ងៃ គួរគិតជា ៥ ថ្ងៃ។
- បញ្ជាទិញឲ្យឆាប់ ប៉ុន្តែបង្កើនតែទំនិញដែលពិតជាលក់ដាច់ពេលបុណ្យ (ភេសជ្ជៈ ស្រាបៀរ នំស្ករគ្រាប់ គ្រឿងសែន កាដូ)។ ទំនិញធម្មតារក្សាកម្រិតដដែល។
- បន្ថយមកកម្រិតធម្មតាភ្លាមក្រោយបុណ្យ។ កំហុសញឹកញាប់គឺបន្តបញ្ជាទិញតាមលេខរដូវបុណ្យ ១–២ សប្តាហ៍ទៀត រួចសល់ស្តុកដល់ខែក្រោយ។ មនុស្សច្រើនទៅស្រុកកំណើតពេលបុណ្យ សប្តាហ៍ក្រោយបុណ្យខ្លះលក់តិចជាងថ្ងៃធម្មតាទៅទៀត។
រាល់បុណ្យនីមួយៗ កត់ត្រាទំនិញណាអស់មុន ទំនិញណានៅសល់។ ឆ្នាំក្រោយ នោះជាឯកសារបញ្ជាទិញល្អបំផុតរបស់អ្នក។
ពេលអ្នកផ្គត់ផ្គង់ដឹកយឺត ដឹកខ្វះ
ចំនួនថ្ងៃរង់ចាំទំនិញ គឺជាលេខដែលគេទាយខុសញឹកញាប់ជាងគេ។ របៀបធ្វើឲ្យត្រូវ៖
- កត់ថ្ងៃបញ្ជាទិញ និងថ្ងៃទទួលជាក់ស្តែង នៃការបញ្ជាទិញនាំចូលនីមួយៗ។ ក្រោយ ៤–៥ ដង អ្នកនឹងដឹងថាអ្នកផ្គត់ផ្គង់នេះដឹកមធ្យមប៉ុន្មានថ្ងៃ យឺតបំផុតប៉ុន្មានថ្ងៃ — ប្រើលេខនោះក្នុងរូបមន្ត មិនមែនពាក្យ "ស្អែកមានទំនិញ" ទេ។
- ដឹកខ្វះ ត្រូវកត់តែចំនួនដែលបានទទួល ចំនួននៅសល់ទុករង់ចាំ។ កុំកត់គ្រប់ចំនួន "ដើម្បីងាយស្រួល" — ស្តុកលើក្រដាសនឹងខ្ពស់ជាងការពិត ហើយអ្នកនឹងបញ្ជាទិញយឺត។
- ទំនិញលក់ដាច់ជាងគេគួរមានអ្នកផ្គត់ផ្គង់ទីពីរ ទោះតម្លៃខ្ពស់ជាងបន្តិច។ ទិញ ២ កេសថ្លៃជាង ១ ដុល្លារ នៅតែថោកជាងធ្នើទទេពេញថ្ងៃសៅរ៍។
- អ្នកផ្គត់ផ្គង់ណាយឺតជាប្រចាំ បង្កើនស្តុកបម្រុងសម្រាប់ទំនិញរបស់គេ ឬប្តូរទៅកន្លែងផ្សេង។
រាល់ខែ៖ រកទំនិញដែលសល់យូរពេក
ក្រៅពីការពារកុំឲ្យអស់ស្តុក រាល់ខែគួរមើលបញ្ច្រាសវិញ៖ ទំនិញណាសល់ច្រើនពេក។ វិធីវាស់សាមញ្ញគឺ ចំនួនថ្ងៃស្តុក៖
ចំនួនថ្ងៃស្តុក = ស្តុកបច្ចុប្បន្ន ÷ លក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ
សាប៊ូកក់សក់ ១២០ ដប ÷ ១.៥ = ៨០ ថ្ងៃ។ ទំនិញចាប់ហួយជាធម្មតាគួរក្រោម ៣០ ថ្ងៃ ទំនិញណាលើស ៦០ ថ្ងៃ៖
- ឈប់បញ្ជាទិញបន្ថែម រហូតដល់ធ្លាក់ក្រោមកម្រិតនាំចូលវិញ។
- លើកក្រោយបញ្ជាទិញតិចជាងមុន ទោះអ្នកផ្គត់ផ្គង់ផ្តល់តម្លៃល្អសម្រាប់ចំនួនច្រើនក៏ដោយ — ថោកជាង ៥% មិនអាចប៉ះប៉ូវដើមទុនដែលនៅស្ងៀមបីខែបានទេ។
- លក់ចេញដោយកញ្ចប់រួម ឬបញ្ចុះតម្លៃដែលបានគណនា (គណនាប្រាក់ចំណេញដែលនៅសល់ក្នុងមួយមុខមុនបញ្ចុះ — មើល កំណត់តម្លៃលក់ពីតម្លៃដើម៖ Markup ឬអត្រាចំណេញ?)។
ចំពោះទំនិញម៉ូដ និងម៉ូដែលដែលមិនអាចនាំចូលម្តងទៀតបាន របៀបដោះស្រាយស្តុកសល់ និងទំហំដាច់ៗ មើលអត្ថបទ គ្រប់គ្រងស្តុកហាងសម្លៀកបំពាក់ច្រើនទំហំ ច្រើនពណ៌។
សង្ខេប
| កិច្ចការ | របៀបធ្វើ |
|---|---|
| លក់មធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ | ចំនួនលក់ ៤ សប្តាហ៍ចុងក្រោយ ÷ ២៨ ដកថ្ងៃមិនធម្មតាចេញ |
| ពេលណាបញ្ជាទិញ | ស្តុក ≤ លក់មធ្យម × ថ្ងៃរង់ចាំ + ស្តុកបម្រុង |
| បញ្ជាទិញប៉ុន្មាន | លក់មធ្យម × (ថ្ងៃដល់លើកក្រោយ + ថ្ងៃរង់ចាំ) + ស្តុកបម្រុង − ស្តុកបច្ចុប្បន្ន |
| បង្គត់តាមកេស | ទំនិញលឿនបង្គត់ឡើង ទំនិញយឺតពិចារណាបង្គត់ចុះ |
| រដូវបុណ្យ | ប្រើលេខរយៈពេលដូចគ្នាឆ្នាំមុន បន្ថែមថ្ងៃរង់ចាំ បន្ថយភ្លាមក្រោយបុណ្យ |
| ថ្ងៃរង់ចាំទំនិញ | តាមថ្ងៃបញ្ជាទិញ/ថ្ងៃទទួលជាក់ស្តែង មិនមែនតាមការសន្យា |
| រាល់ខែ | រកទំនិញស្តុកលើស ៦០ ថ្ងៃ ឈប់បញ្ជាទិញ និងលក់ចេញ |
ធ្វើការងារនេះក្នុង LeangPos
ផ្នែកដែលចំណាយកម្លាំងច្រើនជាងគេពេលធ្វើដោយដៃ គឺរាប់ចំនួនលក់ និងតាមដានការបញ្ជាទិញនាំចូល។ ក្នុង LeangPos ផលិតផលនីមួយៗមាន ប្រវត្តិការផ្លាស់ប្តូរ ដែលកត់រាល់ការលក់ នាំចូល ផ្ទេរ និងកែសម្រួល ហើយទំព័រស្តុកបង្ហាញចំនួន នៅសល់ តាមសាខានីមួយៗ — មើល មើលស្តុក និងកែសម្រួល។ ទំព័រផ្ទាំងគ្រប់គ្រងបង្ហាញផលិតផលលក់ដាច់សប្តាហ៍នេះ និងព្រមានផលិតផលជិតអស់ស្តុក។
ពេលបញ្ជាទិញ បង្កើត ការបញ្ជាទិញនាំចូល ភ្ជាប់ជាមួយ អ្នកផ្គត់ផ្គង់៖ បើអ្នកផ្គត់ផ្គង់ដឹកខ្វះ ទទួលម្តងមួយផ្នែក — ការបញ្ជាទិញនៅស្ថានភាព ទទួលមួយផ្នែក រហូតដល់គ្រប់ ហើយស្តុកកើនតែចំនួនដែលបានទទួលពិតប្រាកដ — លែងមានរឿងសៀវភៅនិយាយមួយ ធ្នើមួយទៀត។
ចង់ដឹងច្បាស់ថាទំនិញណាជិតអស់ ទំនិញណាកំពុងជាប់ដើមទុន អ្នកអាច សាកល្បង LeangPos ឥតគិតថ្លៃ។
