បើកសាខាទី ២៖ ត្រៀមអ្វីខ្លះដើម្បីកុំឲ្យច្របូកច្របល់ស្តុក និងលុយ

ហាងទីមួយដំណើរការល្អ អតិថិជនប្រចាំច្រើន អ្នកសម្រេចចិត្តបើកសាខាទី ២។ បីខែក្រោយមក សំណួរចាប់ផ្តើមលេចឡើង៖ អាវទំហំ M នៅសាខា ១ ឬសាខា ២? អ្នកណាយកទឹកសុទ្ធ ២០ ដបទៅដោយមិនកត់ត្រា? សាខាថ្មីចំណេញពិតឬអត់ ឬកំពុងស៊ីលុយរបស់សាខាចាស់?

ម្ចាស់ហាងភាគច្រើនមិនមែនពិបាកដោយសារលក់មិនដាច់ទេ ប៉ុន្តែដោយសារ បញ្ជីរបស់កន្លែងទាំងពីរលាយចូលគ្នា។ ពេលមានហាងតែមួយ អ្នកឈរនៅកន្លែងគិតលុយក៏ដឹងគ្រប់យ៉ាង។ ពេលមានពីរ អ្នកមិនអាចនៅទាំងពីរកន្លែងបានទេ — ហើយអ្វីដែលមិនបានកត់ត្រា នឹងក្លាយជា "គ្មាននរណាដឹង"។ អត្ថបទនេះរាយការងារដែលគួរត្រៀម មុនថ្ងៃបើកសាខា ដើម្បីគ្រប់គ្រងសាខាច្រើនដោយមិនច្របូកច្របល់ស្តុក និងលុយ។

១. ច្បាប់មូលដ្ឋាន៖ អ្វីប្រើរួម អ្វីដាច់ដោយឡែក

មុននឹងគិតពីធ្នើទំនិញ ឬផ្លាកសញ្ញា សូមសម្រេចឲ្យច្បាស់ថាអ្វីដែលសាខាប្រើរួមគ្នា និងអ្វីដែលត្រូវបំបែកដាច់ពីគ្នា។

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់បំផុត គឺឲ្យសាខានីមួយៗដាក់ឈ្មោះទំនិញខ្លួនឯង និងកត់សៀវភៅរៀងខ្លួន។ អាវតែមួយ សាខា ១ ហៅ "អាវយឺតស M" សាខា ២ សរសេរ "AT-TR-M" — ពេលត្រូវបូកស្តុកសរុប ឬផ្ទេរទំនិញទៅមក គ្មានអ្វីត្រូវគ្នាទេ។ បញ្ជីផលិតផលតែមួយ ហើយស្តុកដាច់តាមកន្លែងនីមួយៗ គឺជាគ្រឹះនៃអ្វីៗទាំងអស់ខាងក្រោយ។

២. ឃ្លាំងរួម ឬស្តុកដាច់ដោយឡែក?

មានវិធីរៀបចំទំនិញពីរដែលគេប្រើច្រើន៖

• សាខានីមួយៗកាន់ស្តុកខ្លួនឯង៖ អ្នកផ្គត់ផ្គង់ដឹកទំនិញទៅសាខានីមួយៗផ្ទាល់ សាខានីមួយៗលក់ និងកុម្ម៉ង់ដោយខ្លួនឯង។ សមស្របនឹងហាងពីរដែលនៅឆ្ងាយពីគ្នា (ឧ. មួយនៅភ្នំពេញ មួយនៅសៀមរាប) ឬលក់ទំនិញខុសគ្នា។
• ឃ្លាំងកណ្តាលមួយផ្គត់ផ្គង់ឲ្យសាខា៖ អ្នកផ្គត់ផ្គង់ដឹកមកកន្លែងតែមួយ រួចចែកទៅហាងនីមួយៗតាមតម្រូវការ។ សមស្របនឹងសាខាដែលនៅជិតគ្នា លក់ទំនិញដូចគ្នា ហើយអ្នកចង់ទិញបរិមាណច្រើនដើម្បីបានតម្លៃល្អ។

សម្រាប់សាខាទី ២ ជម្រើសងាយបំផុតជាធម្មតាគឺ៖ សាខា ១ ធ្វើជាឃ្លាំងកណ្តាលផង។ អ្នកផ្គត់ផ្គង់នៅតែដឹកមកកន្លែងចាស់ ហើយរៀងរាល់សប្តាហ៍ អ្នកផ្ទេរទំនិញមួយលើកទៅសាខាថ្មី។ លុះមានចាប់ពី ៣ សាខាឡើងទៅ ទើបគួរគិតពីការជួលឃ្លាំងដាច់ដោយឡែក។

ទោះជ្រើសវិធីណាក៏ដោយ ចំណុចសំខាន់គឺ សាខានីមួយៗមានចំនួនស្តុករៀងខ្លួន មើលភ្លាមដឹងថាកន្លែងណានៅសល់ប៉ុន្មាន — មិនចាំបាច់ទូរស័ព្ទសួរ។

៣. ផ្ទេរទំនិញរវាងសាខា៖ ត្រូវមានប័ណ្ណ និងមានពីរជំហានជានិច្ច

នេះជាកន្លែងដែលទំនិញបាត់ច្រើនជាងគេ។ សាខា ២ អស់ទឹកសុទ្ធ បុគ្គលិករត់ទៅសាខា ១ លីពីរកេសមកវិញ គ្មាននរណាកត់ត្រា។ ដល់ពេលរាប់ស្តុកចុងខែ សាខា ១ ខ្វះ ៤៨ ដប សាខា ២ លើស ៤៨ ដប — ឬអាក្រក់ជាងនេះ សាខា ២ ក៏មិនលើសដែរ។

ច្បាប់សាមញ្ញ៖ គ្មានប័ណ្ណផ្ទេរ គឺមិនផ្ទេរទំនិញ។ ការផ្ទេរនីមួយៗមានពីរជំហាន ដែលបញ្ជាក់ដោយមនុស្សពីរនាក់ផ្សេងគ្នា៖

1. សាខាផ្ញើបញ្ជូនចេញ៖ កត់ថាទំនិញអ្វី ចំនួនប៉ុន្មាន ផ្ញើពេលណា។ ស្តុកនៅសាខាផ្ញើថយចុះនៅពេលនេះ។
2. សាខាទទួលបញ្ជាក់ថាបានទទួល៖ រាប់ឡើងវិញពេលទំនិញមកដល់ ទើបស្តុកនៅសាខាទទួលកើនឡើង។

ឧទាហរណ៍៖ សាខា ១ បញ្ជូនអាវយឺត ៣០ (ទំហំ S ១០ ទំហំ M ១២ ទំហំ L ៨) ទៅសាខា ២។ បុគ្គលិកសាខា ២ រាប់ជាក់ស្តែងបានតែ ២៨ — ខ្វះអាវទំហំ M ២។ ដោយសារមានប័ណ្ណ អ្នកដឹងភ្លាមថាអាវពីរនោះបាត់ ក្នុងពេលដឹកជញ្ជូន នៅថ្ងៃនោះ រវាងមនុស្សពីរនាក់ជាក់លាក់ — ជំនួសឲ្យការរកឃើញមួយខែក្រោយថា "ស្តុកខុស" ដោយមិនដឹងមកពីណា។

ក្នុងចន្លោះពេលរវាងបញ្ជូន និងទទួល ទំនិញកំពុងដឹកជញ្ជូនមិននៅក្នុងស្តុករបស់សាខាណាមួយទេ។ នោះត្រូវនឹងការពិត៖ ទំនិញនៅលើឡាន មិនទាន់លក់បាននៅកន្លែងណាទេ។

៤. មនុស្ស និងសិទ្ធិ៖ ត្រឹមមនុស្ស ត្រឹមកន្លែង ត្រឹមការងារ

ពេលអ្នកលែងឈរនៅកន្លែងគិតលុយពេញមួយថ្ងៃ សិទ្ធិបុគ្គលិកជួយយាមទ្វារជំនួសអ្នក។ មុនបើកសាខាថ្មី សូមសរសេរចេញ៖

• អ្នកណាធ្វើការនៅសាខាណា។ អ្នកគិតលុយសាខា ២ ចូលប្រព័ន្ធ និងលក់តែនៅសាខា ២ មិនអាចមើលចំណូល ឬស្តុករបស់សាខា ១ បានទេ។
• អ្នកណាធ្វើអ្វីបាន។ អ្នកគិតលុយលក់ទំនិញ និងបើកវេន/បិទវេនបាន ប៉ុន្តែមិនអាចកែតម្លៃ កែស្តុក ឬលុបការបញ្ជាទិញបានទេ។
• អ្នកណាជាអ្នកគ្រប់គ្រងសាខា។ មនុស្សម្នាក់ទទួលខុសត្រូវទទួលទំនិញដែលផ្ទេរមក រាប់ស្តុកជាប្រចាំ និងពិនិត្យការបិទវេនចុងថ្ងៃ។

បើបុគ្គលិកម្នាក់ធ្វើការទាំងពីរកន្លែង (ឧ. អ្នកដឹកទំនិញរវាងសាខា) សូមកំណត់សាខាទាំងពីរឲ្យគាត់ — កុំប្រើគណនីតែមួយរួមគ្នាសម្រាប់មនុស្សច្រើននាក់។ មនុស្សម្នាក់គណនីមួយ នោះរាល់ការលក់ និងរាល់ប័ណ្ណផ្ទេរ ដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកធ្វើ។

៥. លុយ៖ សាខានីមួយៗ ថតលុយមួយ ការបិទវេនមួយ

លុយរបស់សាខាទាំងពីរ មិនត្រូវបូកបញ្ចូលគ្នាមុនពេលរាប់ទេ។ សាខានីមួយៗមានថតលុយរៀងខ្លួន អ្នកគិតលុយម្នាក់ៗបើកវេន និងបិទវេនរៀងខ្លួន រាប់ដុល្លារ និងរៀលដាច់ពីគ្នា រួចប្រៀបធៀបជាមួយប្រាក់ត្រូវមាន។

ឧទាហរណ៍វេនល្ងាចសាខា ២៖ តាមការលក់ ថតលុយត្រូវមាន ៩៥ ដុល្លារ និង ១,២០០,០០០ រៀល។ រាប់បាន ៩៥ ដុល្លារ និង ១,១៦០,០០០ រៀល → ខ្វះ ៤០,០០០ រៀល ប្រហែល ១០ ដុល្លារ តាមអត្រាប្តូរប្រាក់ ៤,០០០។ ដោយសារវេននេះមានអ្នកគិតលុយតែម្នាក់ នៅសាខាតែមួយ អ្នកដឹងច្បាស់ថាត្រូវសួរអ្នកណា។

ទម្លាប់តូចៗពីរទៀត៖

• អត្រាប្តូរប្រាក់តែមួយសម្រាប់គ្រប់សាខា។ បើសាខា ១ គិត ៤,១០០ សាខា ២ គិត ៤,០០០ អតិថិជននឹងកត់សម្គាល់ ហើយប្រាក់អាប់នឹងខុស។ មើលបន្ថែម លក់ជាដុល្លារ និងរៀល ដោយមិនខុសលុយនៅចុងថ្ងៃ។
• កត់ត្រាលុយដែលយកមកឲ្យម្ចាស់។ ប្រាក់សុទ្ធដែលយកពីសាខាមកឲ្យម្ចាស់ គួរមានថ្ងៃ ចំនួនលុយ និងអ្នកយកមក — ដូចប័ណ្ណផ្ទេរទំនិញដែរ។

ដំណើរការបិទវេនលម្អិត មាននៅក្នុងអត្ថបទ ការពារលុយបាត់នៅកន្លែងគិតលុយ៖ បិទវេន និងសិទ្ធិបុគ្គលិក។

៦. របាយការណ៍តាមសាខា — សាខាថ្មីចំណេញឬទេ?

ការបូកចំណូលសាខាទាំងពីររួមគ្នា ងាយធ្វើឲ្យអ្នកស្ងប់ចិត្តខុសកន្លែង។ សូមមើលលទ្ធផលខែដំបូងរបស់ហាងមួយ៖

បូករួមគ្នា ហាងនៅសល់ ២,៥៧០ ដុល្លារ — មើលទៅល្អណាស់។ បំបែកតាមសាខា ទើបឃើញថាសាខា ២ ស្ទើរតែគ្រាន់រួចដើម។ នោះជារឿង ធម្មតាសម្រាប់សាខាថ្មី ក្នុង ៣–៦ ខែដំបូង ឲ្យតែអ្នកតាមដាននិន្នាការ៖ ចំណូលសាខា ២ កើនឡើងរៀងរាល់ខែឬទេ ហើយអត្រាចំណេញដុលទាបជាង ដោយសារបញ្ចុះតម្លៃពេលបើកហាងច្រើនពេកឬទេ?

រៀងរាល់សប្តាហ៍ សូមមើលសាខានីមួយៗដាច់ពីគ្នា តាមលេខក្នុងអត្ថបទ លេខ ៥ ដែលម្ចាស់ហាងគួរមើលរាល់ថ្ងៃ៖ ចំណូលសុទ្ធ ចំណេញដុល តម្លៃមធ្យមក្នុងមួយការបញ្ជាទិញ ទំនិញលក់ដាច់ និងភាពខុសគ្នាពេលបិទវេន។

បញ្ជីការងារមុនថ្ងៃបើកសាខា

1. ឯកភាពលើបញ្ជីផលិតផល លេខ SKU និងតម្លៃលក់តែមួយសម្រាប់កន្លែងទាំងពីរ។
2. រាប់ស្តុកសាខា ១ កំណត់ចំនួនឲ្យត្រឹមត្រូវ មុនពេលចែកទំនិញ។
3. សម្រេចឃ្លាំងរួម ឬស្តុកដាច់ដោយឡែក និងអ្នកណាទទួលទំនិញពីអ្នកផ្គត់ផ្គង់។
4. ផ្ទេរទំនិញបើកហាងទៅសាខា ២ ដោយប័ណ្ណផ្ទេរ ហើយមានអ្នករាប់ទទួល។
5. បង្កើតគណនីដាច់ដោយឡែកសម្រាប់បុគ្គលិកថ្មីម្នាក់ៗ កំណត់សាខា និងតួនាទីឲ្យត្រូវ។
6. ត្រៀមប្រាក់ដើមវេន (ដុល្លារក្រដាសតូច និងរៀល) សម្រាប់ថតលុយសាខា ២។
7. កំណត់ពេលមើលរបាយការណ៍សាខា ២ រៀងរាល់សប្តាហ៍ ក្នុង ៣ ខែដំបូង។

គ្រប់គ្រងសាខាច្រើនក្នុង LeangPos

LeangPos ត្រូវបានបង្កើតសម្រាប់ស្ថានភាពនេះ៖ ហាងមួយដែលមានសាខាច្រើន។ អ្នកបន្ថែមសាខាប្រភេទ ហាង ឬ ឃ្លាំង (សាខា) ផលិតផល តម្លៃលក់ និងអត្រាប្តូរប្រាក់ប្រើរួម ចំណែកស្តុកគិតដាច់តាមកន្លែងនីមួយៗ។ ការផ្ទេរស្តុកមានពីរជំហាន បញ្ជូន និង ទទួល ហើយស្តុកទាំងពីរខាងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពដោយស្វ័យប្រវត្តិ (ការផ្ទេរស្តុករវាងសាខា)។ បុគ្គលិកម្នាក់ៗត្រូវបានកំណត់សាខា និងតួនាទីរៀងខ្លួន ហើយឃើញតែទិន្នន័យនៃកន្លែងដែលខ្លួនធ្វើការ (តួនាទី និងសិទ្ធិ) ហើយ របាយការណ៍ចំណូល អាចត្រងតាមសាខានីមួយៗបាន។

បើអ្នកកំពុងត្រៀមបើកសាខាទី ២ សូមសាកល្បង LeangPos ឥតគិតថ្លៃ ហើយរៀបចំសាខាទាំងពីរឲ្យរួចមុនថ្ងៃបើក។