ប្រើបាកូដសម្រាប់ហាងតូច៖ ម៉ាស៊ីនស្កេន ស្លាក និងចាប់ផ្តើមពីណា

ម៉ោង ៦ ល្ងាច មានភ្ញៀវ ៣ នាក់កំពុងរង់ចាំនៅកន្លែងគិតលុយ។ អ្នកគិតលុយវាយពាក្យ "ទឹកសុទ្ធ" ហើយអេក្រង់បង្ហាញ ៥ មុខ៖ ដប ៣៥០ml ៥០០ml ១.៥ លីត្រ និងម៉ាកពីរផ្សេងគ្នា។ ចុចខុសយកដប ៥០០ml ជំនួសដប ១.៥ លីត្រ — ភ្ញៀវបង់តិចជាងតម្លៃពិត ០.២៥ ដុល្លារ ហើយស្តុកខុសពីរជួរ។ មួយថ្ងៃខុសបែបនេះច្រើនដង គឺគ្រប់គ្រាន់ធ្វើឲ្យរាប់ស្តុកចុងខែមិនត្រូវគ្នា ហើយភ្ញៀវប្រចាំចាប់ផ្តើមត្អូញថារង់ចាំយូរ។

បាកូដដោះស្រាយចំណុចនេះត្រង់ៗ៖ ស្កេនម្តង ត្រូវទំនិញ ត្រូវតម្លៃ ត្រូវប្រភេទ។ អត្ថបទនេះជួយម្ចាស់ហាងតូចសម្រេចចិត្តថាគួរប្រើបាកូដឬអត់ របៀបប្រើបាកូដដែលមានលើកញ្ចប់ស្រាប់ របៀបបោះពុម្ពស្លាកសម្រាប់ទំនិញដែលគ្មានកូដ និងរបៀបចាប់ផ្តើមប្រើក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមិនធ្វើឲ្យកន្លែងគិតលុយច្របូកច្របល់។

បាកូដជួយហាងបានអ្វីខ្លះ

គិតលុយលឿនជាង។ ការរកទំនិញដោយដៃ (វាយឈ្មោះ មើលបញ្ជី ជ្រើសឲ្យត្រូវប្រភេទ) ចំណាយប្រហែល ៨ វិនាទី ស្កេនចំណាយប្រហែល ២ វិនាទី។ ការបញ្ជាទិញជាមធ្យម ៥ មុខ សន្សំបាន ៣០ វិនាទី។ ហាងដែលមាន ១២០ ការបញ្ជាទិញក្នុងមួយថ្ងៃ សន្សំបាន ៣,៦០០ វិនាទី — គឺ ១ ម៉ោង ពេញនៃអ្នកគិតលុយរៀងរាល់ថ្ងៃ ចំម៉ោងដែលភ្ញៀវច្រើនបំផុត។

ខុសតិចជាង។ ការខុសកើតឡើងញឹកញាប់ជាមួយទំនិញដែលស្រដៀងគ្នា៖ ម៉ាកដូចគ្នាតែទំហំផ្សេង អាវម៉ូដដូចគ្នាតែទំហំផ្សេង មីប្រភេទដូចគ្នាតែរសជាតិផ្សេង។ ម៉ាស៊ីនស្កេនមិន "មើលច្រឡំ" ដប ៥០០ml ជាដប ១.៥ លីត្រទេ។

ស្តុកត្រឹមត្រូវជាង។ លក់ខុសប្រភេទម្តង គឺស្តុកខុសពីរជួរក្នុងពេលតែមួយ៖ ទំនិញដែលលក់ចេញមិនត្រូវបានដក ទំនិញម្យ៉ាងទៀតត្រូវដកខុស។ លក់ត្រូវទំនិញ ទើបលេខក្នុងប្រព័ន្ធគួរឲ្យទុកចិត្ត ដើម្បី សម្រេចពេលនាំចូលទំនិញ និង រាប់ស្តុកចុងខែ។

បុគ្គលិកថ្មីធ្វើការបានភ្លាម។ មិនចាំបាច់ចាំតម្លៃ មិនចាំបាច់ស្គាល់មុខទំនិញនីមួយៗ។ អ្នកចូលធ្វើការវេនដំបូង ក៏លក់ត្រូវតម្លៃហើយ។

ពេលណាមិនទាន់ចាំបាច់

បាកូដមិនមែនតែងតែសមនឹងការខិតខំនោះទេ៖

• ហាងមានទំនិញតិចជាងប្រហែល ៥០ មុខ ហើយមួយថ្ងៃមានការបញ្ជាទិញតែពីរបីដប់ — ចុចប៊ូតុងលើអេក្រង់ក៏លឿនគ្រប់គ្រាន់។
• ទំនិញលក់តាមទម្ងន់ ឬវាល់ (បន្លែ សាច់ អង្ករចាក់) — លក់ម្តងៗទម្ងន់ខុសគ្នា កូដថេរមិនជួយបានទេ។
• ហាងបាយ ហាងកាហ្វេ — មុខម្ហូបធ្វើភ្លាមៗ ជ្រើសលើអេក្រង់លឿនជាង។

ហាងជាច្រើនប្រើទាំងពីរ៖ ទំនិញវេចខ្ចប់ស្កេន ទំនិញរាយជ្រើសដោយដៃ។ មិនចាំបាច់ដាក់កូដឲ្យទំនិញ ១០០% តាំងពីថ្ងៃដំបូងទេ។

ជំហានទី ១៖ ប្រើបាកូដដែលមានលើកញ្ចប់ស្រាប់

ទំនិញវេចខ្ចប់ភាគច្រើន (ទឹក មី សាប៊ូកក់សក់ ទឹកដោះគោ នំចំណី) មានបាកូដរបស់រោងចក្ររួចហើយ ភាគច្រើនជា EAN-13 — លេខ ១៣ ខ្ទង់នៅក្រោមរនាំងខ្មៅ។ លេខ ៣ ខ្ទង់ដំបូងប្រាប់ពីប្រទេសដែលចុះឈ្មោះកូដ៖ ៨៨៤ គឺកម្ពុជា ៨៨៥ គឺថៃ ៨៩៣ គឺវៀតណាម។

ការងាររបស់អ្នក គឺភ្ជាប់កូដនោះទៅផលិតផលឲ្យត្រូវក្នុងកម្មវិធី៖ កាន់ទំនិញ ស្កេន (ឬវាយ) កូដចូលក្នុងប្រអប់បាកូដនៃប្រភេទដែលត្រូវ។ ចំណុចគួរចងចាំ៖

• ប្រភេទមួយ កូដមួយ។ ដប ៥០០ml និងដប ១.៥ លីត្រមានកូដខុសគ្នា រសជាតិក្រូច និងរសជាតិស្ត្របឺរីក៏ដូចគ្នា។
• កូដលើកេសខុសពីកូដលើកំប៉ុង។ កេស ២៤ កំប៉ុងមានកូដដាច់ដោយឡែក។ កុំភ្ជាប់កូដកេសទៅផលិតផល "១ កំប៉ុង" — អ្នកគិតលុយស្កេនកេស នឹងគិតលុយតែ ១ កំប៉ុង។
• រោងចក្រប្តូរកញ្ចប់ អាចប្តូរកូដ។ ទំនិញធ្លាប់លក់ ស្រាប់តែស្កេនចេញ "រកមិនឃើញផលិតផល" សូមពិនិត្យកូដលើទំនិញឡូតិ៍ថ្មី។

ជំហានទី ២៖ បោះពុម្ពស្លាកសម្រាប់ទំនិញគ្មានកូដ

ទំនិញធ្វើខ្លួនឯង ទំនិញដុំគ្មានស្លាក សម្លៀកបំពាក់ពីរោងដេរ គ្រឿងតុបតែងរាយ — ទំនិញទាំងនេះត្រូវការស្លាករបស់ហាង។

កំណត់កូដផ្ទៃក្នុង (SKU) ជាមុន។ កូដគួរខ្លី គ្មានដកឃ្លា ហើយអានយល់ភ្លាម៖ TS01-BLK-M (អាវយឺតម៉ូដ ០១ ពណ៌ខ្មៅ ទំហំ M)។ របៀបកំណត់ SKU តាមម៉ូដ/ពណ៌/ទំហំ មានពន្យល់លម្អិតក្នុងអត្ថបទ គ្រប់គ្រងស្តុកហាងសម្លៀកបំពាក់។

កុំបង្កើតលេខ ១៣ ខ្ទង់ដែលមើលទៅដូច EAN-13 ដោយខ្លួនឯង៖ វាអាចត្រូវគ្នានឹងកូដទំនិញពិត ហើយបង្កការច្រឡំនៅពេលអ្នកនាំចូលទំនិញនោះនៅថ្ងៃក្រោយ។

ជ្រើសទំហំស្លាក។ វិធីពីរដែលគេប្រើច្រើន៖

គួរបោះពុម្ពតម្លៃលើស្លាកទេ? បោះពុម្ពតម្លៃ ភ្ញៀវមើលបានខ្លួនឯង ប៉ុន្តែប្តូរតម្លៃម្តង ត្រូវបោះពុម្ព និងបិទស្លាកចាស់ឡើងវិញទាំងអស់។ ទំនិញដែលប្តូរតម្លៃញឹកញាប់ បោះពុម្ពតែឈ្មោះ និងកូដ ហើយដាក់តម្លៃលើស្លាកធ្នើ។

បិទស្លាកឲ្យត្រូវកន្លែង៖ លើផ្ទៃរាបស្មើ ងាយស្កេន មិនបិទពីលើកាលបរិច្ឆេទផុតកំណត់ ឬគ្រឿងផ្សំ។ សម្លៀកបំពាក់ បិទលើស្លាកព្យួរ កុំបិទផ្ទាល់លើក្រណាត់។

ជំហានទី ៣៖ ជ្រើសម៉ាស៊ីនស្កេន

ប្រើខ្សែ USB ឬ Bluetooth អាស្រ័យលើកន្លែងគិតលុយ៖ កន្លែងគិតលុយនៅមួយកន្លែង USB គ្រប់គ្រាន់ មិនបារម្ភអស់ថ្ម ស្កេនទំនិញធំៗនៅក្រៅកន្លែងគិតលុយ (បាវអង្ករ កេសទឹក) ប្រើឥតខ្សែស្រួលជាង។

ម៉ាស៊ីនស្កេនភាគច្រើនដំណើរការដូច ក្តារចុច៖ ដោតភ្លាម វាយលេខចេញ ហើយចុច Enter នៅខាងចុង។ ប៊ូតុង Enter នោះហើយ ដែលធ្វើឲ្យផលិតផលចូលកន្ត្រកភ្លាម — ម៉ាស៊ីនណាស្កេនចេញលេខ តែមិនបន្ថែមទៅកន្ត្រក ភាគច្រើនគឺមិនទាន់បើកការបន្ថែម Enter នៅខាងចុង។

ចាប់ផ្តើមប្រើក្នុងមួយសប្តាហ៍

មិនចាំបាច់បិទហាង មិនចាំបាច់ធ្វើទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយ៖

1. ថ្ងៃទី ១–២៖ យកបញ្ជីទំនិញលក់ដាច់បំផុត ៥០ មុខ ហើយភ្ជាប់កូដដែលមានលើកញ្ចប់ស្រាប់។ ទំនិញទាំងនេះត្រូវស្កេនច្រើនបំផុត ឃើញផលប្រយោជន៍ភ្លាម។
2. ថ្ងៃទី ៣៖ កំណត់ SKU និងបោះពុម្ពស្លាកសម្រាប់ទំនិញលក់ដាច់ដែលគ្មានកូដ។
3. ថ្ងៃទី ៤–៥៖ ឲ្យអ្នកគិតលុយលក់ដោយប្រើម៉ាស៊ីនស្កេន។ ទំនិញណាស្កេនមិនចេញ កត់ទុក ហើយភ្ជាប់បន្ថែមនៅចុងថ្ងៃ។
4. ថ្ងៃទី ៦–៧៖ ភ្ជាប់ទំនិញដែលនៅសល់តាមធ្នើនីមួយៗ។ ទំនិញនាំចូលថ្មី៖ ភ្ជាប់កូដ ឬបិទស្លាកភ្លាមពេលដាក់លើធ្នើ រហូតក្លាយជាទម្លាប់។

ក្រោយសប្តាហ៍ដំបូង បញ្ជី "ស្កេនមិនចេញ" នឹងខ្លីទៅៗ។ ទំនិញណានៅតែស្កេនមិនចេញក្រោយមួយខែ ភាគច្រើនជាទំនិញលក់យឺត — ជ្រើសដោយដៃក៏បាន។

បញ្ហាដែលជួបញឹកញាប់

• ស្កេនហើយចេញតែអក្សរ មិនបន្ថែមទៅកន្ត្រក៖ ទស្សន៍ទ្រនិចកំពុងនៅប្រអប់ផ្សេង (ប្រាក់ភ្ញៀវឲ្យ បញ្ចុះតម្លៃ) ឬម៉ាស៊ីនស្កេនមិនផ្ញើ Enter។
• ផលិតផលពីរមានកូដតែមួយ៖ ភាគច្រើនដោយភ្ជាប់កូដកេសទៅកំប៉ុង ឬវាយស្ទួនពេលប្រញាប់។ កម្មវិធីល្អនឹងមិនឲ្យរក្សាទុកកូដស្ទួនទេ។
• ស្លាកស្រអាប់ ស្កេនពេលបានពេលមិនបាន៖ ក្បាលបោះពុម្ពកម្តៅកខ្វក់ ក្រដាសកម្តៅទុកក្នុងពន្លឺថ្ងៃយូរ ឬស្លាកតូចពេកសម្រាប់កូដវែង។ ជូតក្បាលបោះពុម្ព ទុកក្រដាសនៅកន្លែងត្រជាក់ ជ្រើសទំហំស្លាកធំជាងមុន។
• ស្កេនស្លាកកោងលើដបមូល៖ ម៉ាស៊ីន 1D ពិបាកអាន បង្វិលដបឲ្យរនាំងស្របនឹងពន្លឺស្កេន ឬប្រើម៉ាស៊ីន 2D។

បាកូដក្នុង LeangPos

ក្នុង LeangPos ប្រភេទផលិតផលនីមួយៗមានប្រអប់ បាកូដ ដាច់ដោយឡែកនៅក្បែរ SKU (គ្រប់គ្រងផលិតផល)។ នៅលើអេក្រង់លក់ ស្កេនកូដ ផលិតផលចូលកន្ត្រកភ្លាម — ប្រព័ន្ធរកតាមបាកូដមុន បើគ្មានទើបរកតាម SKU — ប្រើបានទាំងម៉ាស៊ីនស្កេន USB/Bluetooth និងកាមេរ៉ាទូរស័ព្ទ។ ទំនិញគ្មានកូដ បោះពុម្ពស្លាកតាម SKU នៅ ផលិតផល → បោះពុម្ពស្លាក (ស្លាករមូរ ឬក្រដាស A4 មាន ឬគ្មានតម្លៃ) — មើល ស្កេនបាកូដ QR កូដ និងបោះពុម្ពស្លាក។ បើមិនទាន់មានឧបករណ៍ កញ្ចប់ចាប់ផ្តើមនៅទំព័រ ឧបករណ៍លក់ដូរ មានម៉ាស៊ីនស្កេន ម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពវិក្កយបត្រ និងថតលុយ ដែលដំឡើងជាមួយ LeangPos រួចជាស្រេច។

ចង់សាកស្កេនដោយកាមេរ៉ាទូរស័ព្ទមុនទិញម៉ាស៊ីន? សាកល្បង LeangPos ឥតគិតថ្លៃ — បញ្ចូលផលិតផលពីរបីមុខ ស្កេនកូដលើកញ្ចប់ ហើយមើលថាការគិតលុយលឿនប៉ុណ្ណា។