ការពារលុយបាត់នៅកន្លែងគិតលុយ៖ បិទវេន និងសិទ្ធិបុគ្គលិក

ពេលបិទហាង រាប់លុយក្នុងថតឃើញខ្វះ ៣ ដុល្លារ។ ថ្ងៃបន្ទាប់ខ្វះ ៥,០០០ រៀល។ សប្តាហ៍ក្រោយ ត្រូវគ្នាវិញ។ អ្នកមិនដឹងថាមកពីអាប់លុយខុស ភ្លេចកត់ការបញ្ជាទិញ ឬមាននរណាម្នាក់យកលុយទេ — ហើយដោយសារមិនដឹង អ្នកក៏មិនហ៊ានសួរបុគ្គលិកដែរ។ នេះជារឿងដែលហាងស្ទើរតែទាំងអស់ដែលជួលអ្នកគិតលុយធ្លាប់ជួប ចាប់ពីហាងកាហ្វេ រហូតដល់ហាងលក់សម្លៀកបំពាក់នៅផ្សារ។

ដំណឹងល្អគឺ ការបាត់លុយភាគច្រើននៅកន្លែងគិតលុយអាចការពារបាន ដោយគោលការណ៍សាមញ្ញពីរបីយ៉ាង៖ ម្នាក់មួយវេន រាប់ថតលុយហើយប្រៀបធៀបជាមួយប្រាក់ត្រូវមាន និងទុកសកម្មភាព "ងាយប្រឈម" ឲ្យតែអ្នកដែលបានចាត់តាំង។ អត្ថបទនេះណែនាំម្តងមួយជំហាន ប្រើបានទាំងហាងដែលកត់ក្នុងសៀវភៅ និងហាងដែលប្រើកម្មវិធី។

លុយនៅកន្លែងគិតលុយបាត់ពីណា?

មុននឹងរឹតបន្តឹងដំណើរការ ត្រូវយល់ថាលុយ "លេច" ចេញពីណា។ ភាគច្រើនជាកំហុសដោយអចេតនា មានតែផ្នែកតូចមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាការលួច — ប៉ុន្តែទាំងពីរឆ្លងកាត់ចន្លោះប្រហោងដូចគ្នា៖

• ប្រើថតលុយរួម គណនីរួម។ បីនាក់ឈរកន្លែងគិតលុយ ប្រើថតលុយតែមួយ ពាក្យសម្ងាត់តែមួយ។ ពេលលុយខ្វះ គ្មាននរណាទទួលខុសត្រូវ។
• ប្រាក់ដើមវេនមិនច្បាស់។ គ្មាននរណារាប់ពេលទទួលវេន ដូច្នេះពេលបិទវេនគ្មានចំណុចយោងសម្រាប់ប្រៀបធៀប។
• លក់ដោយមិនឆ្លងកាត់ម៉ាស៊ីន។ អតិថិជនបង់ប្រាក់សុទ្ធ អ្នកគិតលុយហុចទំនិញ តែមិនកត់ការបញ្ជាទិញ។ ទំនិញបាត់ លុយចូលហោប៉ៅ ហើយបញ្ជីនៅតែ "ត្រូវគ្នា"។
• បោះបង់ការបញ្ជាទិញ និងសងត្រឡប់តាមចិត្ត។ ការបញ្ជាទិញដែលបានបង់ប្រាក់រួច ត្រូវបោះបង់ក្រោយពេលអតិថិជនចេញទៅ ហើយលុយចំនួនដូចគ្នាត្រូវដកចេញ។
• អាប់លុយខុស ប្តូរប្រាក់ខុស។ ជាពិសេសពេលទទួលទាំងដុល្លារ និងរៀល — មើលបន្ថែម លក់ជាដុល្លារ និងរៀល ដោយមិនខុសលុយនៅចុងថ្ងៃ។
• ភាពខុសគ្នាមិនត្រូវបានកត់ត្រា។ ខ្វះពីរបីពាន់រៀល? "មិនអីទេ"។ យូរៗទៅ គ្មាននរណាឃើញលំនាំទេ។

គោលការណ៍នីមួយៗខាងក្រោម បិទចន្លោះប្រហោងមួយ ឬច្រើនខាងលើ។

១. អ្នកគិតលុយម្នាក់ វេនមួយ គណនីមួយ

គោលការណ៍គ្រឹះ៖ លុយក្នុងថតតែងតែជាការទទួលខុសត្រូវរបស់មនុស្សតែម្នាក់គត់។

• បុគ្គលិកម្នាក់ៗមានគណនីចូលប្រើផ្ទាល់ខ្លួន មិនប្រើពាក្យសម្ងាត់រួមគ្នាទេ។
• ម្នាក់ៗបើកវេនផ្ទាល់ខ្លួនពេលចាប់ផ្តើមឈរកន្លែងគិតលុយ ហើយបិទវេនពេលចាកចេញ។ ប្តូរមនុស្ស គឺប្តូរវេន ទោះបីគ្រាន់តែទៅញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ ៣០ នាទីក៏ដោយ។
• ប្រសិនបើពេលមនុស្សច្រើន ត្រូវមានពីរនាក់គិតលុយក្នុងពេលតែមួយ គួរប្រើថតលុយ (ឬប្រអប់លុយ) ពីរដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។

ពេលបុគ្គលិកឈប់ធ្វើការ ត្រូវចាក់សោគណនីរបស់គាត់នៅថ្ងៃនោះតែម្តង ជំនួសឲ្យការប្តូរពាក្យសម្ងាត់រួមសម្រាប់ហាងទាំងមូល។

២. រាប់ប្រាក់ដើមវេន ហើយកត់ទុក

ពេលទទួលវេន អ្នកគិតលុយរាប់លុយក្នុងថត — ដុល្លារដាច់ដោយឡែក រៀលដាច់ដោយឡែក — ហើយកត់ចំនួននោះទុក។ ល្អបំផុតគឺមានអ្នកប្រគល់វេន ឬអ្នកគ្រប់គ្រងឈរក្បែរដើម្បីបញ្ជាក់។

កុំឲ្យប្រាក់ដើមវេន "រសាត់" ពីវេនមុនមក៖ ប្រសិនបើវេនមុនបិទជាមួយលុយ ២៩២ ដុល្លារក្នុងថត ហើយអ្នកដក ២៦០ ដុល្លារយកទៅទុក វេនបន្ទាប់ត្រូវចាប់ផ្តើមជាមួយ ៣២ ដុល្លារពិតប្រាកដដែលបានរាប់ មិនមែន "ប្រហែល ៣០" ទេ។

៣. ការលក់ទាំងអស់ឆ្លងកាត់ម៉ាស៊ីន អតិថិជនទាំងអស់ទទួលវិក្កយបត្រ

ការលក់ដែលមិនបានកត់ត្រា ជាការបាត់លុយដែលពិបាករកឃើញបំផុត ព្រោះលុយក្នុងថតនៅតែត្រូវនឹងបញ្ជី។ វិធីទប់ស្កាត់៖

• កំណត់ច្បាស់៖ គ្មានការបញ្ជាទិញក្នុងម៉ាស៊ីន គឺមិនហុចទំនិញ ទោះបីជាអតិថិជនធ្លាប់ស្គាល់ទិញទឹកមួយដបក៏ដោយ។
• តែងតែបោះពុម្ព ឬហុចវិក្កយបត្រឲ្យអតិថិជន។ បិទស្លាកនៅកន្លែងគិតលុយ ដូចជា "មិនបានទទួលវិក្កយបត្រ? សូមប្រាប់ម្ចាស់ហាង" — អតិថិជននឹងជួយអ្នកតាមដាន។
• ប្រៀបធៀប ស្តុក ជាមួយចំនួនដែលបានលក់ជាប្រចាំ។ ស្តុកថយចុះ តែចំណូលមិនកើនឡើង គឺជាសញ្ញានៃការលក់ដែលមិនឆ្លងកាត់ម៉ាស៊ីន។

៤. បិទវេន៖ រាប់មុន ប្រៀបធៀបក្រោយ

ពេលចប់វេន ប្រាក់សុទ្ធដែលត្រូវមានក្នុងថតគណនាតាមរូបមន្ត (ដាច់ដោយឡែកតាមរូបិយប័ណ្ណ)៖

ប្រាក់ត្រូវមាន = ប្រាក់ដើមវេន + ប្រាក់សុទ្ធដែលបានទទួល − ប្រាក់អាប់ឲ្យអតិថិជន − ប្រាក់សុទ្ធដែលបានសងត្រឡប់

គន្លឹះតូចតែមានប្រសិទ្ធភាព៖ ឲ្យអ្នកគិតលុយរាប់ ហើយកត់ចំនួនពិតប្រាកដ មុនពេលមើលប្រាក់ត្រូវមាន។ ប្រសិនបើដឹងជាមុនថា "ត្រូវមាន ២៩២ ដុល្លារ" អ្នករាប់ងាយនឹងរាប់ឲ្យ "គ្រប់" ជាជាងរាប់ឲ្យត្រូវ។

ឧទាហរណ៍៖ វេនព្រឹកនៃហាងកាហ្វេមួយ អត្រា ៤,០០០ រៀល ក្នុង ១ ដុល្លារ៖

ដុល្លារត្រូវគ្នា រៀលខ្វះ ៦,០០០ (ប្រហែល ១.៥០ ដុល្លារ) — ទំនងជាមកពីអាប់លុយរាយខុស។ អ្នកគិតលុយកត់មូលហេតុក្នុងកំណត់ចំណាំពេលបិទវេនភ្លាមៗ កុំទុកដល់ថ្ងៃស្អែក។

ប្រាក់ KHQR និងកាត មិននៅក្នុងថតលុយទេ ដូច្នេះមិនបូកចូលប្រាក់ត្រូវមានឡើយ — ត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់ដាច់ដោយឡែកជាមួយប្រវត្តិប្រតិបត្តិការធនាគារ។

ក្នុង LeangPos ប្រអប់បិទវេនគណនាប្រាក់ត្រូវមានសម្រាប់ដុល្លារ និងរៀលដោយស្វ័យប្រវត្តិ បង្ហាញភាពខុសគ្នាភ្លាមៗពេលអ្នកបញ្ចូលចំនួនដែលរាប់បាន ហើយរក្សាទុកកំណត់ចំណាំផងដែរ — មើល បិទវេន សង្ខេប និងប្រវត្តិការបញ្ជាទិញ។

៥. សិទ្ធិបុគ្គលិក៖ អ្នកគិតលុយធ្វើតែការងារអ្នកគិតលុយ

បោះបង់ការបញ្ជាទិញ សងត្រឡប់ កែសម្រួលស្តុក ប្តូរអត្រាប្តូរប្រាក់ — ទាំងនេះជាសកម្មភាពដែលអាចធ្វើឲ្យលុយ ឬទំនិញ "បាត់"។ វាចាំបាច់ ប៉ុន្តែមិនមែនគ្រប់គ្នាគួរធ្វើបានទេ។

ការបែងចែកសិទ្ធិដែលពេញនិយមសម្រាប់ហាងតូច៖

ពេលអ្នកគិតលុយត្រូវបោះបង់ការបញ្ជាទិញដែលចុចខុស គាត់ហៅអ្នកគ្រប់គ្រងមកបញ្ជាក់។ វាចំណាយពេលបន្ថែម ១ នាទី ប៉ុន្តែរាល់ការបញ្ជាទិញដែលបានបោះបង់ មានមនុស្សទីពីរដឹង។

ប្រសិនបើប្រើកម្មវិធី សូមបង្កើតតួនាទីដូចជា "អ្នកគិតលុយ" "អ្នកគ្រប់គ្រងវេន" ហើយធីកតែសិទ្ធិដែលចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះ។ LeangPos បំបែកសិទ្ធិបោះបង់ការបញ្ជាទិញ ដូរត្រឡប់ កែសម្រួលស្តុក គ្រប់គ្រងអត្រាប្តូរប្រាក់… ដាច់ពីគ្នា ដើម្បីឲ្យអ្នកបែងចែកដូចតារាងខាងលើបាន — មើល តួនាទី និងសិទ្ធិ និង បុគ្គលិក។

៦. តាមដានភាពខុសគ្នាតាមមនុស្សម្នាក់ៗ ជារៀងរាល់សប្តាហ៍

ខុសលុយ ១,០០០ រៀលម្តង គឺជារឿងធម្មតា។ អ្វីដែលសំខាន់គឺ លំនាំ។ រៀងរាល់សប្តាហ៍ សូមពិនិត្យវេនដែលបានបិទ ហើយបូកភាពខុសគ្នាតាមអ្នកគិតលុយម្នាក់ៗ៖

សុភា និងដារ៉ា ខុសតិចតួច ពេលខ្វះ ពេលលើស — ជាកំហុសធម្មតា។ វណ្ណៈ ខ្វះច្រើនជាងពាក់កណ្តាលនៃវេនទាំងអស់ ហើយតែងតែខ្វះ។ ដល់ពេលត្រូវនិយាយគ្នា៖ ពិនិត្យការបោះបង់ និងការសងត្រឡប់ក្នុងវេនរបស់គាត់ ឬបង្ហាត់បន្ថែមពីរបៀបអាប់លុយ។

កុំសន្និដ្ឋានថាលួច ដោយផ្អែកតែលើលេខ៖ អ្នកគិតលុយថ្មី ម៉ោងមមាញឹក និងខ្វះលុយរាយ សុទ្ធតែធ្វើឲ្យភាពខុសគ្នាកើនឡើង។ ប៉ុន្តែបើគ្មានលេខទេ អ្នកក៏មិនដឹងថាត្រូវសួររឿងអ្វីដែរ។

៧. ព្រមព្រៀងគ្នាពីរបៀបដោះស្រាយភាពខុសគ្នា ជាមុន

បុគ្គលិកនឹងស្មោះត្រង់ជាង ពេលដែលច្បាប់ច្បាស់លាស់ និងយុត្តិធម៌។ សូមសរសេរវាទុក ហើយប្រាប់គ្រប់គ្នា៖

• កម្រិតអនុញ្ញាត៖ ឧទាហរណ៍ ខុសតិចជាង ១ ដុល្លារ (ឬ ៤,០០០ រៀល) ក្នុងមួយវេន គ្រាន់តែកត់កំណត់ចំណាំ។
• លើសកម្រិត៖ អ្នកគ្រប់គ្រង និងអ្នកគិតលុយ ពិនិត្យការបញ្ជាទិញក្នុងវេននោះជាមួយគ្នានៅថ្ងៃដដែល។
• ខុសម្តងហើយម្តងទៀត៖ និយាយគ្នាផ្ទាល់ និងបង្ហាត់ឡើងវិញមុន វិធានការវិន័យគឺជាជំហានចុងក្រោយ។
• លុយលើសក៏ត្រូវកត់ដែរ។ លើសច្រើនតែមានន័យថាអាប់ឲ្យអតិថិជនខ្វះ — ក៏ជាបញ្ហាដែរ។

ជៀសវាងច្បាប់តឹងរ៉ឹង "ខ្វះប៉ុន្មាន កាត់ប្រាក់ខែប៉ុណ្ណឹង"៖ បុគ្គលិកនឹងចាប់ផ្តើមលាក់លុយលើស ដើម្បីបំពេញវេនដែលខ្វះ ហើយលេខរបស់អ្នកនឹងលែងមានតម្លៃ។

បញ្ជីពិនិត្យរហ័ស

• បុគ្គលិកម្នាក់ គណនីមួយ មិនប្រើពាក្យសម្ងាត់រួម។
• ម្នាក់មួយវេន៖ ប្តូរមនុស្ស គឺបិទវេនចាស់ បើកវេនថ្មី។
• រាប់ប្រាក់ដើមវេន ដុល្លារ និងរៀលដាច់ដោយឡែក។
• គ្មានការបញ្ជាទិញក្នុងម៉ាស៊ីន គឺមិនហុចទំនិញ តែងតែហុចវិក្កយបត្រ។
• ពេលបិទវេន៖ រាប់មុន ប្រៀបធៀបប្រាក់ត្រូវមានក្រោយ កត់ភាពខុសគ្នាភ្លាមៗ។
• មានតែអ្នកគ្រប់គ្រងទេដែលបោះបង់ និងសងត្រឡប់បាន មានតែម្ចាស់ហាងទេដែលកែស្តុក និងកំណត់សិទ្ធិបាន។
• ពិនិត្យភាពខុសគ្នាតាមអ្នកគិតលុយម្នាក់ៗរៀងរាល់សប្តាហ៍។
• ច្បាប់ដោះស្រាយភាពខុសគ្នា សរសេរច្បាស់ ហើយអនុវត្តដូចគ្នាចំពោះគ្រប់គ្នា។

ចាប់ផ្តើមពីគោលការណ៍ពីរដំបូង — ម្នាក់មួយវេន និងរាប់ថតលុយដោយមានការផ្ទៀងផ្ទាត់ — អ្នកនឹងឃើញច្បាស់ថាលុយបាត់នៅត្រង់ណា ជាជាងគ្រាន់តែដឹងថា "ចុងថ្ងៃខ្វះលុយ"។

ប្រសិនបើអ្នកចង់ឲ្យអ្នកគិតលុយម្នាក់ៗមានវេនផ្ទាល់ខ្លួន បិទវេនដោយគណនាដុល្លារ និងរៀលស្វ័យប្រវត្តិ ហើយសិទ្ធិបោះបង់ការបញ្ជាទិញមានតែសម្រាប់អ្នកដែលអ្នកទុកចិត្ត សូម សាកល្បង LeangPos ឥតគិតថ្លៃ ហើយចាប់ផ្តើមជាមួយការណែនាំ បើកវេនលក់។