គោលការណ៍ដូរត្រឡប់ទំនិញ៖ អតិថិជនទុកចិត្ត ហាងមិនខាត

អតិថិជនទិញអាវមួយ ១៥ ដុល្លារ ពីរថ្ងៃក្រោយត្រឡប់មកវិញ៖ "ពាក់មិនត្រូវ ដូរទំហំបានទេ?"។ ថ្ងៃនោះម្ចាស់ហាងមិននៅ។ បុគ្គលិកខ្លាចអតិថិជនខឹង ក៏ដូរឲ្យភ្លាម យកលុយ ១៥ ដុល្លារពីថតលុយសងឲ្យអតិថិជនម្នាក់ទៀតដែលចង់ត្រឡប់ទំនិញ ហើយអាវដែលគេសាកប្រឡាក់ម្សៅមុខ ក៏ព្យួរលើធ្នើវិញ។ ពេលបិទវេន ថតលុយខ្វះ ១៥ ដុល្លារ ស្តុកខុសអាវមួយ ហើយគ្មាននរណាចាំច្បាស់ថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងទេ។

ការដូរត្រឡប់ជារឿងដែលជៀសមិនរួច ជាពិសេសសម្លៀកបំពាក់ ស្បែកជើង និងគ្រឿងអេឡិចត្រូនិចតូចៗ។ បញ្ហាមិនមែនថាទទួលដូរត្រឡប់ ឬអត់ទេ គឺថាមាន ច្បាប់ច្បាស់លាស់ ឬអត់។ អត្ថបទនេះជួយអ្នកសរសេរគោលការណ៍ដូរត្រឡប់ខ្លីៗ គ្រប់គ្រាន់ឲ្យអតិថិជនទុកចិត្តទិញ បុគ្គលិកដឹងពីរបៀបដោះស្រាយ ហើយហាងមិនបាត់លុយដោយស្ងាត់ៗ។

ហេតុអ្វីត្រូវសរសេរគោលការណ៍ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ

ពេលគោលការណ៍នៅតែក្នុងក្បាលម្ចាស់ហាង ការដូរត្រឡប់ម្តងៗក្លាយជាការចរចាម្តង៖

• អតិថិជនមិនទុកចិត្ត៖ មិនដឹងថាទិញទៅអាចដូរបានឬអត់ ក៏ស្ទាក់ស្ទើរ ឬទិញតិច។
• បុគ្គលិកសម្រេចចិត្តខ្លួនឯង៖ អ្នកចិត្តល្អទទួលត្រឡប់ទាំងអស់ អ្នកតឹងរ៉ឹងបដិសេធអតិថិជនស្គាល់គ្នា — ទាំងពីរធ្វើឲ្យហាងខូចខាត។
• ម្ចាស់ហាងពិនិត្យមិនបាន៖ គ្មានមូលហេតុ គ្មានការបញ្ជាទិញដើម ក៏មិនដឹងថាការសងប្រាក់មួយណាត្រឹមត្រូវ។

គោលការណ៍មួយសន្លឹកបិទនៅកន្លែងគិតលុយ ដោះស្រាយបានទាំងបី៖ អតិថិជនអានមុនទិញ បុគ្គលិកគ្រាន់តែធ្វើតាម ហើយករណីក្រៅច្បាប់ទាំងអស់ត្រូវសួរម្ចាស់ហាង។

សំណួរ ៥ ដែលគោលការណ៍ត្រូវឆ្លើយ

១. ប៉ុន្មានថ្ងៃ?

ជ្រើសលេខជាក់លាក់មួយ។ សម្លៀកបំពាក់ ស្បែកជើង៖ ៣–៧ ថ្ងៃ ជាទូទៅ។ គ្រឿងអេឡិចត្រូនិចតូច៖ ដូរក្នុង ៧ ថ្ងៃ បើខូចពីរោងចក្រ។ រយៈពេលវែងពេក (៣០ ថ្ងៃ) ងាយត្រូវគេប្រើប្រយោជន៍ — អតិថិជនស្លៀកទៅពិធីជប់លៀង ហើយយកមកត្រឡប់វិញ។

២. ទំនិញត្រូវនៅក្នុងស្ថានភាពបែបណា?

• នៅមានស្លាក មិនទាន់បោក មិនទាន់ប្រើ។
• នៅមានវិក្កយបត្រ ឬរកឃើញការបញ្ជាទិញដើមតាមលេខទូរស័ព្ទ។
• ប្រអប់ និងគ្រឿងបន្សំគ្រប់ (សម្រាប់គ្រឿងអេឡិចត្រូនិច)។

៣. ដូរទំនិញ ឬសងប្រាក់?

នេះជាសំណួរដែលសម្រេចថាហាងខាត ឬមិនខាត។ ជម្រើសរបស់ហាងតូចជាច្រើន៖

• ដូរទំហំ ដូរម៉ូដ៖ តែងតែបាន ក្នុងរយៈពេលកំណត់។
• សងប្រាក់៖ តែពេលទំនិញខូចដោយសារហាង (រហែក ខូច ផ្ញើខុស)។
• អតិថិជនប្តូរចិត្តដោយគ្មានកំហុស៖ ដូរយកទំនិញផ្សេង មិនសងប្រាក់។

ការដូរទំនិញរក្សាចំណូលនៅក្នុងហាង ចំណែកការសងប្រាក់ធ្វើឲ្យចំណូលបាត់។

៤. ទំនិញអ្វីខ្លះមិនអនុវត្ត?

សរសេរឲ្យច្បាស់ ដើម្បីកុំឲ្យឈ្លោះគ្នា៖ ខោអាវទ្រនាប់ ខោអាវហែលទឹក គ្រឿងសម្អាងដែលបានបើក អាហារ និងទំនិញបញ្ចុះតម្លៃខ្លាំង។

៥. អ្នកណាអនុម័តករណីលើកលែង?

អតិថិជនស្គាល់គ្នាចង់ត្រឡប់ក្រោយ ១០ ថ្ងៃ អតិថិជនបាត់វិក្កយបត្រ... ករណីទាំងនេះ មានតែម្ចាស់ហាង ឬអ្នកគ្រប់គ្រង ប៉ុណ្ណោះជាអ្នកសម្រេច បុគ្គលិកមិនយល់ព្រមដោយខ្លួនឯងទេ។

គំរូគោលការណ៍ខ្លី

គោលការណ៍ដូរត្រឡប់ទំនិញ

ដូរទំហំ ដូរម៉ូដ ក្នុងរយៈពេល ៧ ថ្ងៃគិតពីថ្ងៃទិញ។ ទំនិញត្រូវនៅមានស្លាក មិនទាន់បោក ភ្ជាប់វិក្កយបត្រ ឬលេខទូរស័ព្ទដែលបានទិញ។

សងប្រាក់វិញ ពេលទំនិញខូចដោយសារហាង។ មិនអនុវត្តចំពោះខោអាវទ្រនាប់ ខោអាវហែលទឹក និងទំនិញបញ្ចុះតម្លៃចាប់ពី ៥០%។

ករណីផ្សេងទៀត សូមទាក់ទងអ្នកគ្រប់គ្រង។

បោះពុម្ពក្រដាស A4 បិទនៅកន្លែងគិតលុយ និងបន្ទប់សាកខោអាវ ហើយបង្ហោះអត្ថបទដដែលលើទំព័រហ្វេសប៊ុក ឆានែល Telegram និងគេហទំព័ររបស់ហាង (បើមាន — មើល ទំព័រ និងប្លុកមាតិកានៃគេហទំព័រ)។ ពេលអតិថិជនត្រឡប់មកវិញ អ្នកគ្រាន់តែចង្អុលទៅក្រដាសនោះ។

ការដូរត្រឡប់ប៉ះពាល់ប្រាក់ចំណេញយ៉ាងណា

ម្ចាស់ហាងជាច្រើនមើលតែចំនួនប្រាក់សង ហើយភ្លេចប្រាក់ចំណេញដែលបាត់ទៅជាមួយ។ ឧទាហរណ៍ហាងសម្លៀកបំពាក់មួយ៖

• ចំណូលប្រចាំខែ ៣,០០០ ដុល្លារ ថ្លៃដើមមធ្យម ៦០% → ប្រាក់ចំណេញដុល ១,២០០ ដុល្លារ។
• អត្រាត្រឡប់ទំនិញ ៥% → សងប្រាក់ ១៥០ ដុល្លារ (ថ្លៃដើមនៃទំនិញទាំងនេះ ៩០ ដុល្លារ)។

ជួរ "១/៣ ខូច"៖ ទំនិញត្រឡប់តម្លៃ ៥០ ដុល្លារតាមតម្លៃលក់ ថ្លៃដើម ៣០ ដុល្លារ ត្រូវបោះចោល។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលគោលការណ៍ត្រូវមានលក្ខខណ្ឌ "នៅមានស្លាក មិនទាន់បោក" និងហេតុអ្វីគួរផ្តល់អាទិភាពដល់ការដូរទំនិញ។

ដំណើរការដូរត្រឡប់នៅកន្លែងគិតលុយ

សរសេរគោលការណ៍រួច ទើបបានពាក់កណ្តាល។ ពាក់កណ្តាលទៀតគឺដោះស្រាយនៅកន្លែងគិតលុយ ឲ្យ ស្តុក និងថតលុយនៅតែត្រូវគ្នា ពេលបិទវេន។

1. ពិនិត្យទំនិញមុន៖ ស្លាក ស្នាមប្រឡាក់ ក្លិនទឹកអប់ គ្រឿងបន្សំ។ បើមិនដល់លក្ខខណ្ឌ ពន្យល់តាមគោលការណ៍។
2. រកការបញ្ជាទិញដើម៖ តាមវិក្កយបត្រ ឬលេខទូរស័ព្ទអតិថិជន។ គ្មានការបញ្ជាទិញដើម ក៏មិនដឹងថាអតិថិជនបានបង់ប៉ុន្មាន (ប្រហែលបានបញ្ចុះតម្លៃ)។
3. កត់ត្រាការត្រឡប់៖ ទំនិញមួយណា ចំនួនប៉ុន្មាន និង មូលហេតុ (ទំហំមិនត្រូវ ដេរខូច ប្តូរចិត្ត)។
4. សងប្រាក់ឲ្យត្រឹមត្រូវ៖ ប្រាក់ដែលចេញពីថតលុយត្រូវកត់ចូលវេន។ អតិថិជនបង់តាម KHQR គួរសងតាមការផ្ទេរប្រាក់ មិនមែនយកប្រាក់សុទ្ធពីថតលុយទេ។
5. ទុកទំនិញត្រឡប់ដាច់ដោយឡែក៖ ពិនិត្យសិនទើបព្យួរលើធ្នើ ទំនិញខូចត្រូវកែសម្រួលស្តុកដោយមានមូលហេតុ ជំនួសឲ្យការលាយជាមួយទំនិញថ្មី។

ដូរទំហំ ដូរម៉ូដ៖ ត្រឡប់ទំនិញចាស់ លក់ទំនិញថ្មី

វិធីងាយបំផុតដើម្បីឲ្យបញ្ជីត្រឹមត្រូវ គឺចាត់ទុកការដូរម្តងជា ប្រតិបត្តិការពីរ៖ ត្រឡប់ទំនិញចាស់ រួចលក់ទំនិញថ្មី។ ឧទាហរណ៍ អតិថិជនដូរអាវ ១៥ ដុល្លារ យកអាវ ១៨ ដុល្លារ៖

• ត្រឡប់អាវចាស់៖ សង ១៥ ដុល្លារ អាវចាស់បូកចូលស្តុកវិញ។
• លក់អាវថ្មី៖ ប្រមូល ១៨ ដុល្លារ អាវថ្មីដកចេញពីស្តុក។
• តាមជាក់ស្តែង អតិថិជនហុចបន្ថែមតែ ៣ ដុល្លារ ហើយថតលុយក៏កើនតែ ៣ ដុល្លារដែរ។

បើគ្រាន់តែ "ហុចអាវផ្សេង ហើយយកបន្ថែម ៣ ដុល្លារ" ដោយមិនកត់អ្វីសោះ ស្តុកនឹងខុស៖ ប្រព័ន្ធនៅតែគិតថាទំហំចាស់លក់ហើយ ហើយទំហំថ្មីនៅលើធ្នើ។ សម្រាប់ហាងសម្លៀកបំពាក់ច្រើនទំហំ នេះជាប្រភពនៃ "ប្រព័ន្ធថានៅមាន តែរកមិនឃើញ" — មើលបន្ថែម គ្រប់គ្រងស្តុកហាងសម្លៀកបំពាក់ច្រើនទំហំ ច្រើនពណ៌។

ក្នុង LeangPos

ក្នុង LeangPos បុគ្គលិកបើកការបញ្ជាទិញដើមនៅទំព័រ ការបញ្ជាទិញ ចុច ដូរត្រឡប់ បញ្ចូលចំនួនត្រឡប់នៃទំនិញនីមួយៗ (មិនលើសចំនួនបានលក់) និង មូលហេតុដែលចាំបាច់។ ទំនិញត្រឡប់បូកចូលស្តុកវិញដោយស្វ័យប្រវត្តិ ហើយប្រាក់សងត្រូវកត់ចូលវេនកំពុងបើក តាមវិធីបង់ប្រាក់ (ប្រាក់សុទ្ធ KHQR...) និងរូបិយប័ណ្ណ ដុល្លារ ឬរៀល — ដូច្នេះពេលបិទវេន ប្រាក់ត្រូវមានបានដកការសងនេះរួចហើយ។ របាយការណ៍ចំណូលបំបែក ចំណូលសរុប បានត្រឡប់ និងចំណូលសុទ្ធ តាមថ្ងៃលក់ដើម។ ព័ត៌មានលម្អិតមើល បោះបង់ការបញ្ជាទិញ និងដូរត្រឡប់ទំនិញ និង បិទវេន សង្ខេប និងប្រវត្តិការបញ្ជាទិញ។

អានមូលហេតុត្រឡប់ទំនិញ ដើម្បីលក់បានល្អជាងមុន

ការកត់មូលហេតុមិនមែនសម្រាប់តែត្រួតពិនិត្យបុគ្គលិកទេ។ ក្រោយមួយខែ មើលបញ្ជីដូរត្រឡប់ឡើងវិញ៖

• ម៉ូដមួយត្រូវត្រឡប់ញឹកញាប់ព្រោះ "មិនត្រូវទំហំ" → តារាងទំហំលើទំព័រហ្វេសប៊ុកខុស ឬម៉ូដនោះតូច — ប្រាប់អតិថិជន "គួរយកធំជាង ១ លេខ"។
• អ្នកផ្គត់ផ្គង់មួយត្រូវត្រឡប់ញឹកញាប់ព្រោះខូច → យកតួលេខទៅចរចាដូរទំនិញ ឬឈប់នាំចូល។
• បុគ្គលិកម្នាក់មានការសងប្រាក់មិនប្រក្រតី → ពិនិត្យឡើងវិញ តាមវិធីក្នុងអត្ថបទ ការពារលុយបាត់នៅកន្លែងគិតលុយ។

សង្ខេប

ចង់ឲ្យការដូរត្រឡប់ម្តងៗបូកស្តុក និងត្រូវលុយពេលបិទវេនដោយស្វ័យប្រវត្តិ អ្នកអាច សាកល្បង LeangPos ឥតគិតថ្លៃ។